زنجیره‌های پروکسی و پیکربندی‌های سفارشی

زنجیره‌ها، پیکربندی‌های سفارشی، هستهٔ اضافی و پروکسی front و پروکسی مقصد گروه‌ها فقط در حالت پیشرفته در دسترس‌اند (حالت ساده و پیشرفته را ببینید).

زنجیره‌های پروکسی

یک نمایهٔ زنجیره، ترافیک را یکی پس از دیگری و از بالا به پایین از چند نمایه عبور می‌دهد: اگر A در بالا و B زیر آن باشد، مسیر ترافیک این است: دستگاه شما ← A ← B ← اینترنت. هر سرور فقط سرور پیش از خود را می‌بیند و وب‌سایت‌ها نمایهٔ پایینی را می‌بینند.

ساختن زنجیره

1. برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) را باز کنید (Ctrl+N)، نوع (Type) را روی پروکسی زنجیره ای (Chain Proxy) بگذارید و یک اسم (Name) وارد کنید.
2. روی انتخاب کردن نمایه (Select Profile) کلیک کنید و در پنجرهٔ اصلی روی هاپ بعدی دوبار کلیک کنید. این کار را برای هر هاپ تکرار کنید.
3. ردیف‌ها را بکشید و به ترتیب درست بچینید، سپس روی تایید (OK) کلیک کنید.

محدودیت‌ها

• یک زنجیره نمی‌تواند زنجیرهٔ دیگر یا انتخابگر خودکار (auto selector) را در خود داشته باشد. انتخابگر خودکار هم از زنجیره‌ها صرف‌نظر می‌کند.
• نمایه‌های سفارشی (sing-box پیکربندی) (Custom (sing-box config)) نمی‌توانند هاپ باشند. نمایه‌های سفارشی (sing-box خروجی) (Custom (sing-box outbound)) و Custom (Xray outbound) می‌توانند.
• یک زنجیره می‌تواند یک نمایهٔ هستهٔ اضافی یا یک نمایهٔ Custom (Xray config) داشته باشد و این نمایه باید بالاترین هاپ باشد. هاپ Custom (Xray config) با هاپ‌های Xray دیگر ترکیب نمی‌شود.
• همهٔ هاپ‌های Xray باید کنار هم باشند؛ Xray در زنجیره‌ها را ببینید.
• تست URL از زنجیره‌هایی که هاپ هستهٔ اضافی یا Custom (Xray config) دارند صرف‌نظر می‌کند.
• یک زنجیره می‌تواند خروجی یک قانون مسیریابی باشد، مگر اینکه هاپ هستهٔ اضافی یا پیکربندی کامل داشته باشد.
• اگر یکی از هاپ‌ها حذف شده باشد، زنجیره تا وقتی آن هاپ را از آن حذف نکنید اجرا نمی‌شود.

پروکسی front و پروکسی مقصد

یک گروه می‌تواند یک هاپ پیش از هر نمایهٔ خود و یک هاپ پس از آن اضافه کند: دستگاه شما ← پروکسی front (Front Proxy) ← نمایه‌ای که اجرا می‌کنید ← پروکسی مقصد (Landing Proxy) ← WARP (اگر روشن باشد) ← اینترنت. پروکسی front وقتی کمک می‌کند که سرورهای گروه فقط از راه سرور دیگری در دسترس‌اند؛ پروکسی مقصد به همهٔ نمایه‌های گروه یک خروجی یکسان می‌دهد.

برای تنظیم آن‌ها روی زبانهٔ گروه راست‌کلیک کنید و ویرایش گروه انتخاب‌شده (Edit selected Group) را انتخاب کنید. محدودیت‌های زنجیره اعمال می‌شوند: هیچ‌کدام نمی‌تواند زنجیره باشد و گروهی که پروکسی front دارد نمی‌تواند نمایهٔ هستهٔ اضافی یا Custom (Xray config) را اجرا کند. اگر یکی از آن‌ها حذف شده باشد، نمایه‌های گروه تا وقتی آن را عوض نکنید اجرا نمی‌شوند. اشتراک‌ها و گروه‌ها را هم ببینید.

پیکربندی‌های سفارشی

یک نمایهٔ سفارشی، JSON خام را برای هسته نگه می‌دارد، برای گزینه‌هایی که ویرایشگرهای معمولی ارائه نمی‌کنند. برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) چهار نوع دارد:

• سفارشی (sing-box خروجی) (Custom (sing-box outbound)): یک خروجی (outbound) یا نقطهٔ پایانی (endpoint) برای sing-box.
• سفارشی (sing-box پیکربندی) (Custom (sing-box config)): یک پیکربندی کامل sing-box.
• Custom (Xray outbound): یک خروجی Xray.
• Custom (Xray config): یک پیکربندی کامل Xray.

ویرایشگر Json (Json Editor) متن JSON را بر اساس شِمای sing-box بررسی می‌کند. برای شروع از JSON‌ای که Throne برای یک نمایه یا زنجیرهٔ سالم می‌سازد، در منوی راست‌کلیک آن اشتراک گذاری (Share) ← استخراج پیکربندی (Export config) را انتخاب کنید. یک نمونهٔ حداقلی از سفارشی (sing-box خروجی):

{
  "type": "socks",
  "server": "203.0.113.10",
  "server_port": 1080
}

JSON واردشده به نمایه‌های معمولی تبدیل می‌شود (قالب‌های واردکردن را ببینید)، هرگز به سفارشی (sing-box پیکربندی). این نوع را خودتان دستی بسازید.

پیکربندی‌های کامل

• سفارشی (sing-box پیکربندی) دقیقاً همان‌طور که نوشته شده اجرا می‌شود. Throne ورودی، TUN، نمایهٔ مسیریابی، تنظیمات DNS، WARP یا پروکسی front و مقصد اضافه نمی‌کند، پس پیکربندی شما باید ورودی‌های (inbound) خودش را داشته باشد.
• Custom (Xray config) یک ورودی SOCKS محلی می‌گیرد و sing-box جلوی آن قرار می‌گیرد، بنابراین حالت TUN، نمایهٔ مسیریابی و تنظیمات DNS همچنان اعمال می‌شوند. درون Xray، بخش routing پیکربندی شما خروجی را انتخاب می‌کند.

پیکربندی‌های کامل نمی‌توانند خروجی یک قانون مسیریابی یا نقطهٔ پایانی (endpoint) یک نمایهٔ مسیریابی باشند. انتخابگر خودکار می‌تواند از نمایه‌های Custom (Xray config) استفاده کند، اما از نمایه‌های سفارشی (sing-box پیکربندی) صرف‌نظر می‌کند.

هستهٔ اضافی (Extra Core)

نمایهٔ هستهٔ اضافی یک برنامهٔ پروکسی دیگر را روی رایانهٔ شما اجرا می‌کند، برای پروتکلی که Throne پشتیبانی نمی‌کند. آن برنامه باید یک سرور SOCKS محلی باز کند تا Throne به آن وصل شود. آن را با برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) و نوع (Type) هسته اضافی (Extra Core) بسازید:

فیلد	کاربرد
مسیر هسته (Core path)	برنامه‌ای که اجرا می‌شود.
آرگومان‌ها (Args)	آرگومان‌های خط فرمان. %s با مسیر یک فایل موقت جایگزین می‌شود که متن پیکربندی (Config) را در خود دارد. مقدارهایی را که فاصله دارند، مثل شِل، داخل گیومه بگذارید.
پیکربندی (Config)	محتوای فایل پیکربندی برنامه. فقط وقتی به برنامه می‌رسد که آرگومان‌ها شامل %s باشد.
نشانی Socks (Socks address)، پورت Socks (Socks port)	سرور SOCKS برنامه (پیش‌فرض 127.0.0.1). پورت باید با پیکربندی برنامه یکی باشد و با پورت شنود خود Throne فرق داشته باشد.
بدون گزارش (No logs)	خروجی برنامه را از زبانهٔ گزارش‌ها (Logs) پنهان می‌کند.

برای مثال، اگر برنامه پیکربندی‌اش را با -c <file> می‌خواند، آرگومان‌ها را روی -c %s بگذارید و پیکربندی را در پیکربندی جای‌گذاری کنید.

برنامه همراه با نمایه شروع و متوقف می‌شود؛ اگر خودبه‌خود بسته شود، Throne نمایه را متوقف می‌کند. برنامه با دسترسی عادی کاربر اجرا می‌شود، حتی وقتی هستهٔ Throne برای حالت TUN دسترسی مدیر (administrator) یا root دارد. نمایهٔ هستهٔ اضافی نمی‌تواند خروجی یک قانون مسیریابی باشد و تست URL و انتخابگر خودکار از آن صرف‌نظر می‌کنند.

Android

• زنجیره‌ها: اضافه‌کردن پراکسی جدید (Add profile) ← تنظیمات دستی (Manual settings) ← زنجیره پراکسی (Proxy chain)، با همان ترتیب هاپ‌ها و همان محدودیت‌ها.
• گروه‌ها همان گزینه‌های پراکسی جلویی (Front proxy) و پراکسی فرود (Landing proxy) را دارند.
• پیکربندی اختصاصی (Custom config) همان چهار نوع را دارد که در نوع پیکربندی (Config type) انتخاب می‌شوند.
• هستهٔ اضافی فقط در دسکتاپ وجود دارد. Android نمایه‌های هستهٔ اضافی را از نسخهٔ پشتیبان دسکتاپ نگه می‌دارد، اما نمی‌تواند اجرایشان کند.