زنجیره‌های پروکسی و پیکربندی‌های سفارشی

وقتی یک سرور کافی نیست، یا وقتی یک نمایه به گزینه‌هایی نیاز دارد که ویرایشگرهای معمولی ندارند، از این صفحه استفاده کنید. این صفحه زنجیره‌های پروکسی، پروکسی front و پروکسی مقصد برای گروه‌ها، پیکربندی‌های سفارشی JSON و نمایه‌های هستهٔ اضافی (Extra Core) را پوشش می‌دهد.

زنجیره‌های پروکسی

یک نمایهٔ زنجیره، ترافیک شما را یکی پس از دیگری از چند نمایه عبور می‌دهد. هر سرور فقط سرور پیش از خود را می‌بیند و آخرین سرور به وب‌سایت وصل می‌شود.

ساختن زنجیره

1. برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) را باز کنید (Ctrl+N).
2. نوع (Type) را روی پروکسی زنجیره ای (Chain Proxy) بگذارید و یک اسم (Name) وارد کنید.
3. روی انتخاب کردن نمایه (Select Profile) کلیک کنید. ویرایشگر پنهان می‌شود و پنجرهٔ اصلی به حالت انتخاب می‌رود.
4. روی نمایهٔ هاپ بعدی دوبار کلیک کنید، یا آن را انتخاب کنید و Enter را بزنید. ویرایشگر با نمایهٔ اضافه‌شده برمی‌گردد.
5. گام‌های 3 و 4 را برای هر هاپ تکرار کنید.
6. ردیف‌ها را بکشید و به ترتیب درست بچینید. دکمه‌های هر ردیف آن هاپ را جایگزین یا حذف می‌کنند.
7. روی تایید (OK) کلیک کنید.

حالت انتخاب فقط وقتی تمام می‌شود که یک نمایه را انتخاب کنید. اگر نمایهٔ اشتباهی را انتخاب کردید، آن را با دکمهٔ ردیف خودش حذف کنید.

ترتیب هاپ‌ها

ویرایشگر می‌گوید «عبور ترافیک از بالا به پایین است» (Traffic order is from top to bottom). دستگاه شما ابتدا به نمایهٔ بالایی وصل می‌شود. سپس ترافیک از هر نمایهٔ زیر آن می‌گذرد و نمایهٔ پایینی به وب‌سایت وصل می‌شود. وب‌سایت‌ها نشانی نمایهٔ پایینی را می‌بینند.

اگر A در بالا و B زیر آن باشد، مسیر ترافیک این است: دستگاه شما ← نمایهٔ A ← نمایهٔ B ← اینترنت.

قوانین و محدودیت‌ها

• یک زنجیره نمی‌تواند زنجیرهٔ دیگری را در خود داشته باشد.
• انتخابگر خودکار (auto selector) نمی‌تواند هاپ باشد، چون خودش سرورها را عوض می‌کند. انتخابگر خودکار هم از نمایه‌های زنجیره صرف‌نظر می‌کند.
• نمایه‌های سفارشی (sing-box پیکربندی) (Custom (sing-box config)) نمی‌توانند هاپ باشند. نمایه‌های سفارشی (sing-box خروجی) (Custom (sing-box outbound)) و Custom (Xray outbound) می‌توانند.
• یک زنجیره می‌تواند یک نمایهٔ هستهٔ اضافی داشته باشد و این نمایه باید بالاترین هاپ باشد. هشدار Throne آن را «final hop» (هاپ نهایی) می‌نامد؛ منظور هاپی است که دستگاه شما اول به آن وصل می‌شود.
• یک زنجیره می‌تواند یک نمایهٔ Custom (Xray config) داشته باشد. این نمایه هم باید بالاترین هاپ باشد و نمی‌تواند با نمایهٔ هستهٔ اضافی یا با هاپ‌های Xray دیگر ترکیب شود.
• همهٔ هاپ‌های Xray باید کنار هم باشند: هاپ‌های sing-box، سپس هاپ‌های Xray، سپس هاپ‌های sing-box. Xray در زنجیره‌ها را ببینید.
• تست URL از زنجیره‌هایی که نمایهٔ هستهٔ اضافی یا Custom (Xray config) دارند صرف‌نظر می‌کند.

Throne برخی از این قوانین را هنگام افزودن هاپ یا ذخیرهٔ زنجیره بررسی می‌کند و بقیه را هنگام اجرای آن. اگر بررسی‌ای ناموفق باشد، دلیلش در یک پیام یا در گزارش‌ها نمایش داده می‌شود.

یک زنجیره می‌تواند خروجی یک قانون مسیریابی هم باشد، به شرط آنکه هیچ‌یک از هاپ‌هایش نمایهٔ هستهٔ اضافی یا نمایهٔ پیکربندی کامل نباشد.

پروکسی front و پروکسی مقصد

یک گروه می‌تواند یک هاپ پیش از هر نمایهٔ خود و یک هاپ پس از آن اضافه کند. این کار مانند یک زنجیره عمل می‌کند، اما لازم نیست نمایهٔ زنجیره بسازید.

1. روی زبانهٔ گروه راست‌کلیک کنید و ویرایش گروه انتخاب‌شده (Edit selected Group) را انتخاب کنید.
2. یک پروکسی front (Front Proxy)، یک پروکسی مقصد (Landing Proxy) یا هر دو را انتخاب کنید. برای جست‌وجو در همهٔ نمایه‌ها، بخشی از یک نام را تایپ کنید. None هاپ را حذف می‌کند.
3. روی تایید (OK) کلیک کنید.

در این حالت مسیر ترافیک این است: دستگاه شما ← پروکسی front ← نمایه‌ای که اجرا می‌کنید ← پروکسی مقصد ← اینترنت. وقتی WARP روشن باشد، پس از پروکسی مقصد قرار می‌گیرد.

• پروکسی front وقتی کمک می‌کند که سرورهای گروه مستقیماً در دسترس نیستند، اما از راه سرور دیگری در دسترس‌اند.
• پروکسی مقصد باعث می‌شود وب‌سایت‌ها همیشه همان سرور خروجی را ببینند، هر نمایه‌ای از گروه را که اجرا کنید.

Throne از این هاپ‌ها یک زنجیره می‌سازد؛ بنابراین محدودیت‌های زنجیره اعمال می‌شوند. برای مثال، پروکسی front یا پروکسی مقصد نمی‌تواند نمایهٔ زنجیره باشد و گروهی که پروکسی front دارد نمی‌تواند نمایهٔ هستهٔ اضافی یا Custom (Xray config) را اجرا کند. انتخابگرهای خودکار در این فهرست‌ها پیشنهاد نمی‌شوند. برای دیگر تنظیمات گروه، اشتراک‌ها و گروه‌ها را ببینید.

پیکربندی‌های سفارشی

یک نمایهٔ سفارشی، JSON خام را برای هسته نگه می‌دارد. از آن برای گزینه‌هایی استفاده کنید که ویرایشگرهای معمولی ارائه نمی‌کنند. آن را با برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) و یکی از این نوع‌ها بسازید:

نوع (Type)	آنچه وارد می‌کنید	ستون نوع (Type)
سفارشی (sing-box خروجی) (Custom (sing-box outbound))	یک خروجی (outbound) یا نقطهٔ پایانی (endpoint) برای sing-box	Custom … Outbound
سفارشی (sing-box پیکربندی) (Custom (sing-box config))	یک پیکربندی کامل sing-box	Custom Config
Custom (Xray outbound)	یک خروجی Xray	Custom Xray … Outbound
Custom (Xray config)	یک پیکربندی کامل Xray	Custom Xray Config

ویرایشگر Json (Json Editor) متن JSON را در پنجرهٔ بزرگ‌تری باز می‌کند. برای دو نوع sing-box، JSON را بر اساس شِمای sing-box بررسی می‌کند و مشکلات را فهرست می‌کند. Format متن را مرتب می‌کند.

یک نمونهٔ حداقلی از سفارشی (sing-box خروجی):

{
  "type": "socks",
  "server": "203.0.113.10",
  "server_port": 1080
}

هنگام وارد کردن JSON:

• یک پیکربندی sing-box که outbounds یا endpoints دارد، به ازای هر خروجی پشتیبانی‌شده به یک نمایهٔ معمولی تقسیم می‌شود. یک شیء خروجی تکی sing-box به سفارشی (sing-box خروجی) تبدیل می‌شود.
• در JSON با قالب Xray، خروجی‌های VLESS به VLESS (Xray) و خروجی‌های دیگر به Custom (Xray outbound) تبدیل می‌شوند. یک فهرست JSON از پیکربندی‌های کامل Xray، به ازای هر پیکربندی به یک Custom (Xray config) تبدیل می‌شود؛ Throne ورودی‌های (inbound) آن‌ها را حذف می‌کند و ورودی‌های خودش را اضافه می‌کند.
• وارد کردن هرگز نمایهٔ سفارشی (sing-box پیکربندی) نمی‌سازد. این نوع را خودتان دستی می‌سازید.

پیکربندی‌های کامل

• سفارشی (sing-box پیکربندی): Throne پیکربندی شما را دقیقاً همان‌طور که نوشته شده اجرا می‌کند. ورودی‌ها، TUN، نمایهٔ مسیریابی، تنظیمات DNS، WARP یا پروکسی front و مقصد خودش را اضافه نمی‌کند. پیکربندی شما باید ورودی‌های خودش را داشته باشد.
• Custom (Xray config): Throne یک ورودی SOCKS محلی به پیکربندی شما اضافه می‌کند و sing-box را جلوی آن قرار می‌دهد. حالت TUN، نمایهٔ مسیریابی و تنظیمات DNS همچنان اعمال می‌شوند. درون Xray، بخش routing پیکربندی خودتان خروجی را انتخاب می‌کند.

پیکربندی‌های کامل نمی‌توانند خروجی یک قانون مسیریابی یا نقطهٔ پایانی (endpoint) یک نمایهٔ مسیریابی باشند. انتخابگر خودکار می‌تواند از نمایه‌های Custom (Xray config) استفاده کند، هر کدام در نمونهٔ جداگانهٔ Xray، اما از نمایه‌های سفارشی (sing-box پیکربندی) صرف‌نظر می‌کند.

هستهٔ اضافی (Extra Core)

نمایهٔ هستهٔ اضافی یک برنامهٔ پروکسی دیگر را روی رایانهٔ شما اجرا می‌کند و ترافیک را به آن می‌فرستد. از آن برای پروتکلی استفاده کنید که Throne پشتیبانی نمی‌کند. آن برنامه باید یک سرور SOCKS محلی باز کند؛ Throne مانند هر پروکسی SOCKS دیگری به آن وصل می‌شود. هستهٔ اضافی فقط در نسخهٔ دسکتاپ وجود دارد.

1. برنامه (Program) ← نمایه جدید (New profile) را باز کنید.
2. نوع (Type) را روی هسته اضافی (Extra Core) بگذارید.
3. فیلدهای زیر را پر کنید.
4. روی تایید (OK) کلیک کنید و نمایه را اجرا کنید.

فیلد	کاربرد
مسیر هسته (Core path)	برنامه‌ای که اجرا می‌شود. انتخاب از پرونده (Choose from file) آن را انتخاب می‌کند؛ Throne مسیرهایی را که قبلاً انتخاب کرده‌اید به خاطر می‌سپارد.
آرگومان‌ها (Args)	آرگومان‌های خط فرمان. Throne به‌جای %s مسیر یک فایل موقت را می‌گذارد که متن پیکربندی (Config) را در خود دارد. مقدارهایی را که فاصله دارند، همان‌طور که در شِل مرسوم است، داخل گیومه بگذارید.
پیکربندی (Config)	محتوای فایل پیکربندی برنامه. فقط وقتی به برنامه می‌رسد که آرگومان‌ها شامل %s باشد.
نشانی Socks (Socks address)	نشانی سرور SOCKS برنامه. پیش‌فرض 127.0.0.1.
پورت Socks (Socks port)	پورت سرور SOCKS برنامه. باید با پیکربندی برنامه یکی باشد و نباید همان پورت شنود خود Throne باشد.
بدون گزارش (No logs)	خروجی برنامه را از زبانهٔ گزارش‌ها (Logs) پنهان می‌کند.

برای مثال، اگر برنامه پیکربندی‌اش را با -c <file> می‌خواند، آرگومان‌ها (Args) را روی -c %s بگذارید و پیکربندی را در پیکربندی (Config) جای‌گذاری کنید.

نحوهٔ اجرا:

• Throne برنامه را هنگام اجرای نمایه راه‌اندازی می‌کند و هنگام توقف نمایه آن را متوقف می‌کند. سپس فایل پیکربندی موقت حذف می‌شود.
• خروجی برنامه در زبانهٔ گزارش‌ها (Logs)، در خط‌هایی که Extra Core: دارند، نمایش داده می‌شود، مگر اینکه بدون گزارش (No logs) تیک خورده باشد.
• اگر برنامه خودبه‌خود بسته شود، Throne نمایه را متوقف می‌کند: «Extra Core exited, stopping profile...» (هستهٔ اضافی بسته شد؛ نمایه متوقف می‌شود).
• برنامه با دسترسی عادی کاربر اجرا می‌شود، حتی وقتی هستهٔ Throne برای حالت TUN دسترسی مدیر (administrator) یا root دارد.

نمایهٔ هستهٔ اضافی نمی‌تواند خروجی یک قانون مسیریابی باشد. در زنجیره باید بالاترین هاپ باشد. تست URL و انتخابگر خودکار از آن صرف‌نظر می‌کنند.

Android

• زنجیره‌های پروکسی به همین شکل کار می‌کنند: اضافه‌کردن پراکسی جدید (Add profile) ← تنظیمات دستی (Manual settings) ← زنجیره پراکسی (Proxy chain). ردیف بالا نخستین سروری است که دستگاه شما به آن وصل می‌شود و ردیف پایین، سرور خروجی است. همان محدودیت‌ها اعمال می‌شوند.
• گروه‌ها همان گزینه‌های Front proxy و Landing proxy را دارند.
• پیکربندی اختصاصی (Custom config) همان چهار نوع را دارد (Config type)، با بررسی شِمای sing-box در ویرایشگر JSON.
• نمایه‌های هستهٔ اضافی فقط در دسکتاپ وجود دارند. اگر یک نسخهٔ پشتیبان دسکتاپ چنین نمایه‌ای داشته باشد، Android آن را نگه می‌دارد اما نمی‌تواند اجرایش کند.